Tha seventh day ::ร้าย
posted on 11 Dec 2010 12:43 by mameawtnwy“จะทำบ้าอะไรหน่ะกัน ปล่อยนะ”
ร่างสูงไม่ตอบเพียงแต่ก้มลงไซร้ที่ซิกคอขาวเนียน..พลางขบเม้มสร้างรอยความเป็นเจ้าของ...
“กัน หยุด อย่าทำแบบนี้นะ กะ กัน”
ร่างเล็กร้องขอแต่ไม่มีท่าทีว่าเขาจะหยุดเลยสักนิด..มือหนาล้วงเข้าไปในสาบเสื้อเพื่อหยอกล้อกับยอดอกที่เริ่มชูชันตอบรับสัมผัส..
“กัน อยะ อย่า มันไม่ใช่ แบบ นะ นี้”
“ร่างกายริทไม่เห็นปฏิเสธกันเลยหนิ”
“ริทไม่ได้รักกัน ได้ยินมั๊ย ริทไม่ได้รักกัน”
“ร้องดังๆสิ กันไม่ได้ยิน...”
เสียงเอื้อนเอ่ยเบาๆข้างใบหูที่สร้างความเสียวก่อนจะขบเม้มมันอีกครั้ง...ตามปราถนา
“ระ ริทมะ ไม้ได้ อื้อออ อย่ะ อย่า ไม่ได้ ระ อ๊ะ กัน “
“ไม่ได้อะไรพูดให้เต็มเสียงซิ”
บ้าไปแล้ว กัน บ้าไปแล้ว....
ร่างเล็กครางไม่รู้เรื่องเพราะสัมผัสที่วกวนอยู่บนร่างกาย แรงปรารถนาที่เพิ่มขึ้น แต่แรงอารมณ์ไม่ได้ต้องการ...
ทำยังไง...มันหยุด...ไม่ได้
“กัน พอ อ๊ะ อย่า หยุดนะ”
ร่างเล็กร้องเมื่อมือหนาเลื่อนเข้าไปในกางเกง...
“ร้องดังๆสิริท...”
“อย่า กะ กัน อื้อออ อยะ อย่า”
มือหนาไล้วนอยู้ภายในสร้างความต้องการให้คนภายใต้เป็นอย่างมาก สิ่งที่อยู่ข้างในที่เริ่มขยายตามแรงอารมณ์ มือหนาเลื่อนปลดกางเกงร่างเล็กออกอย่างรวดเร็ว
“อย่านะกัน อ๊า อื้มม”
ริมฝีปากเล็กถูกครองครองอีกครั้งพร้อมกับที่แก่นกายก็ถูกครอบครองด้วยเช่นกัน...
รสจูบที่เย้ายวนกับสัมผัสที่เร้าอารมณ์...ร่างเล็กที่ตอนนี้เป็นทาสของอารมณ์ตัวเอง...ไม่สามารถต้านทานได้...
“กะ กัน อื้อ ระ ริท มะ ไม่ อื้ออ”
ร่างเล็กที่ถูกปนเปรอร้องด้วยความสะท้าน...
“ระ เร็ว อีก กะ กัน ชะ ช่วน ริทที อะ อื้ออ อ้า”
ร่างสูงยิ้มรับก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นตามความต้องการ และไซร้ลงที่ซอกคอขาวเนียนอีกครั้ง...
“อื้อ จะ จะ สะ เสร็ จ อะ อ๊ะ อื้มมม”
ร่างเล็กเกร๊งกระตุกก่อนจะปล่อยน้ำรักออกมาเปอะเปื้อนเต็มมือหนา...และหลับลงจากเรี่ยวแรงที่อ่อนเพลีย...
จะดีถ้าหากทุกอย่างหยุดลงแค่นั้น...แต่ถ้าไม่ใช่!!!
ร่างสูงปลดอาภรณ์ตัวเองออกก่อนจะอุ้มร่างเล็กไปที่เตียง...เพื่อเริ่ม...บางอย่าง
กันขอโทษนะริท...
คงเป็นเพราะ...กันรักริทมากเกินไป...